donderdag organiseerde het Vlaams Steunpunt Nieuwe Geletterheid een studievoormiddag rond Social Software for Social Inclusion.Tegelijk met dit studiemoment werd het boekje What’s the use of social software - zeven praktijkvoorbeelden en meer om sociale software te gebruiken in jouw organisatie gepresenteerd.We kregen een zicht op 4 van de voorbeelden (voorbeeld 5 was StampMedia) en een paar internationale projecten die deel uitmaken van het Incluso onderzoeksproject. Van de internationale projecten onthoud ik vooral Station House Media Unit. Toch blijf ik met een prangende vraag zitten. Als Social networking platformen bestaan bij gratie van de gebruikers en bij gratie van het delen van informatie, foto’s, filmpjes etc …. Als deze onlineplatformen inclusief bezocht worden, waarom dan nog een eigen gesloten social networking plaform uitbouwen om inclusief te kunnen werken? Is het succes van Paola246 (met Twitter, Youtube, Myspace, skynetblogs), Meisjeshuis Online (met MSN en Netlog) en Humo (om maar drie van de praktijkvoorbeelden te noemen) niet juist dat ze gebruik maken van bestaande open platformen? Een community kan je niet forceren. De community bepaalt zelf wat ze wil doen, wie/wat hun voorkeur krijgt en waar ze wil uithangen. Om de digitale kloof te dichten geloof ik dat, net zoals vorige week in het Britse rapport (zie onder meer the guardian) te lezen stond, we kinderen en jongeren wegwijs moeten maken op de online informatiesnelweg en zo de digitale kloof weer een beetje helpen dichten.
Het boekje met praktijkvoorbeelden is binnenkort online beschikbaar op www.vsng.be
